นับเป็นความโชคดีของครูธนพร เป็นอย่างมาก  วิทยากรท่านนี้คือ รองศาสตราจารย์ ดร. ดารณี ศักดิ์ศิริผล ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร  ได้รับความรู้ในด้านการจัดการเรียนการสอนให้แก่นักเรียนที่มีปัญหาการอ่าน การเขียน ที่เป็นเด็กพิเศษเรียนร่วม พอสังเขป คือ  ความบกพร่องหรือปัญหาในการเรียนรู้ ( Learning Disabilities : LD )  ที่เป็นเรื่องทางสมองของเด็ก ซึ่ง Samuel  Kirk  เป็นผู้นำในเรื่องของเด็กที่มีปัญหาในการเรียนรู้เป็นผู้กำหนดคำนี้  เด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้ คือ เด็กที่มีความบกพร่องทางด้านการฟัง การคิด การพูด การอ่าน การเขียน การสะกดคำ และการคิดคำนวณในด้านการเรียนคณิตศาสตร์

เด็ก LD. ( Learning Disabilities ) เป็นเด็กที่มีปัญหาในเรื่องทางสมอง ซึ่งต้องตรวจ IQ

IQ ในระดับ ได้จัดไว้ ดังนี้

ระดับปัญญาของคนปกติ มี IQ  อยู่ในระดับ ๙๐ – ๑๑๐        ระดับปัญญาของคนฉลาด  มี IQ  อยู่ในระดับ ๑๑๐ ขึ้นไป

ระดับปัญญาของคนเรียนช้า  มี IQ  อยู่ในระดับ ๗๑ – ๘๙        ระดับปัญญาของคนปัญญาอ่อน  มี IQ  อยู่ในระดับ ต่ำกว่า ๗๐ ลงไป

คนที่เป็นอัจฉริยะ ก็เป็น ปัญหาในการเรียนรู้ ( Learning Disabilities : LD ) ได้เช่นกัน

ในการมาเข้ารับการพัฒนาตนเองกับเพื่อนๆ ในเรื่องความรู้ในการพัฒนาตนเองของครูผู้สอนในระดับชั้น ป.๑ ถึง ป.๓ในเรื่องเด็กพิเศษเรียนร่วมที่มีปัญหา ในด้านการอ่านและการเขียน และมีปัญหาในด้านคณิตศาสตร์  พบว่า เด็ก  LD ส่วนใหญ่ ๗๕ % พบในเด็กระดับประถมศึกษา ดังนั้น ครูผู้สอนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ ๑ที่เข้ารับการเรียนรู้ในครั้งนี้ จะได้นำความรู้ไปปรับใช้กับนักเรียนที่ดูแล

ขอขอบพระคุณและขอบคุณ ท่านศึกษานิเทศก์ อาจารย์พนิดตา กอนจันดา ผู้ดูแลงานการศึกษาพิเศษของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สมุทรปราการ เขต ๒  ที่ให้การดูแลครูธนพรและคณะครูที่เข้ารับการอบรมในครั้งนี้เป็นอย่างดียิ่ง

สามสาวของถ่ายรูปร่วมกันไปฝาก พี่สาวคนน่ารัก ( พี่ตุ๊กตา )ของพวกเรา

สาวเจ๋ขอพร ฝากหนู พาหนะที่จะนำพระพรจากพระพิฆเนศมาให้พวกเรา ขอให้พวกเราเดินทางไปบุรีรัมย์ได้ โดยสวัสดิภาพ

สาวหนึ่งขอพร ฝากหนู พาหนะที่จะนำพระพรจากพระพิฆเนศมาให้พวกเรา ขอให้พวกเราเจริญรุ่งเรื่อง สุขภาพแข็งแรง รวย รวย รวย

ไม่ทราบว่า สาวเนว์ ของเราขอพรอะไร นานกว่าคนอื่นๆ เพื่อนๆยืนตากแดดอยู่นาน สงสารตากล้องถ่ายได้เป็นสิบๆชอตกับสาวเนว์ของเรา

พี่เจี๊ยบ นำทีมน้องๆใส่บาตรร่วมกัน

ยศและลาภหาบไปไม่ได้แน่
มีเพียงแต่ต้นทุนบุญกุศล
ทรัพย์สมบัติทิ้งไว้ให้ปวงชน
แม้ร่างตนเขาก็เอาไปเผาไฟ

เมื่อเจ้ามามีอะไรมาด้วยเจ้า
เจ้าจะเอาแต่สุขสนุกไฉน
เจ้ามามือเปล่าเจ้าจะเอาอะไรไป
เจ้าก็ไปมือเปล่าเหมือนเจ้ามา

นี่คือ โอวาท ของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี)

ได้อ่านมาแล้วรู้สึกว่า กินใจตนเอง ทำใ้ห้ปลงใจได้ชั่วครู่ รู้สึกวางได้ไม่ทุกข์ใจ จึงนำมาฝากเพื่อนๆได้อ่านกัน เป็นเกร็ดความรู้และธรรมทาน ขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม

คำทำนายสมเด็จพระพุฒาจารย์ ( โต พรหมรังสี )
จากการได้อ่านและศึกษาเรื่องเกี่ยวกับธรรมะในหนังสือเล่มต่างๆได้มาพบคำทำนายที่คนเก่าแก่เล่าขานตั้งแต่เรายังเด็กไม่เคยได้ศึกษาอย่างจริงวันนี้อ่านมาได้พอมีความรู้พอสังเขปมาฝากเพื่อนๆของเราได้ ดังนี้ ท่านได้ทำนายไว้ในรัชกาลต่างๆ ดัง คำทำนายข้างล่างนี้
คำทำนาย สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี )
รัชกาลที่ 1 ทายว่า มหากาฬ ( ทำลายเพื่อน พี่น้อง )
รัชกาลที่ 2 ทายว่า ฌานยักษ์ ( ชำนาญเวทมนต์ )
รัชกาลที่ 3 ทายว่า รักมิตร ( มีการค้าขายกับต่างชาติมากมาย )
รัชกาลที่ 4 ทายว่า สนิทคำ ( ออกบวช )
รัชกาลที่ 5 ทายว่า จำแขนขาด ( คือต้องยอมเสียดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงและเขมร เพื่อป้องกัน อธิปไตย )
รัชกาลที่ 6 ทายว่า ราชโจร ( เกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 เกิดกลุ่มโจรมากมาย มีการตั้งกองเสือป่าครั้งแรกของไทย )
รัชกาลที่ 7 ทายว่า ชนร้องทุกข์ ( เกิดการเดินขบวนเพื่อเรียกร้องประชาธิปไตย )
รัชกาลที่ 8 ทายว่า ยุคทมิฬ ( พระเจ้าแผ่นดินถูกลอบปลงพระชนม์ )
รัชกาลที่ 9 ทายว่า ถิ่นกาขาว ( มีฝรั่งเข้ามามาก นำเงินมาซื้อประเทศไทย เกิดวิกฤตการเงิน )
รัชกาลที่ 10 ทายว่า ชาวศิวิไลย์ ( จะมีเหลือเฉพาะผู้มีบุญเท่านั้น รอคอยเป็นยุคของพระศรีอาริยเมตไตย )

ทุกคนเกิดมาต้องมีครู ครูคนแรกคือ พ่อ แม่ สำหรับครูในระบบโรงเรียน คือ คุณครูที่ให้ความรู้ในการสอนในโรงเรียน วันนี้วันที่๑๖ มกราคม ๒๕๕๕ เวียนมาอีกครั้งหนึ่ง ครูธนพร ได้มาร่วมงานในวันครูเพื่อระลึกถึงพระคุณครูที่ล่วงลับไปแล้ว และที่อยู่ในทุกวันนี้ ได้ไปกราบคุณครูที่บ้านแถวบางกะปิมาเมื่อวันที่ ๑๕ มกราคม ได้ไปกับครอบครัวเพื่อแสดงความกตัญญุตาที่ท่านได้ประสิทธิประสาทวิชาให้แก่เรามา และในวันนี้ได้เข้าร่วมกิจกรรม ครูดีตามรอยพระผู้ทรงเป็นครูแห่งแผ่นดิน ที่สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จัดขึ้น
ครูทุกท่านที่ประกอบวิชาชีพอยู่ในทุกวันนี้ต่างสำนึกในพระมหากรุณาของพระมหากษัตริย์ไทยคือพ่อหลวงของปวงชนชาวไทย ต่างสืบทอดพระราชปณิธานของพระองค์ โดยการตั้งใจสอนศิษย์ด้วยการพูดจาสุภาพ วางตัวให้เหมาะสมกับการเป็นครู ทำตัวให้เป็นที่เคารพรักของศิษย์ มีวุฒิภาวะทางปัญญา ศึกษาหาความรู้ที่ทันสมัย นำมาถ่ายทอดกับเด็ก อดทนต่อถ้อยคำลองภูมิปัญญา ศึกษาหาความรู้ที่ทันสมัยมาถ่ายทอดกับลูกศิษย์ ให้ศิษย์ได้ทดลองจริงเรียนรู้อย่างแจ่มชัด ไม่ชักนำศิษย์ไปในทางเสื่อมเสียหาย ถ้าทำได้ก็ได้ชื่อว่า สนองพระราชปณิธาณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ของเรา
ขอให้คุณครูทุกท่าน มีศีล สมาธิ ปัญญา ตลอดกาล

คำขวัญวันครูปีนี้ ” บูชาครูแห่งแผ่นดิน จอมปราชญ์ศาสตร์ศิลป์ สยามินทร์ ภูมิพล “

ดังตัวอย่าง

เอิ๊ก เอิ๊ก แอ๊ก แอ๊ก ฟังดูไม่แปลก
ทายว่า เสียงใคร เสียงนี้ นั่นไง
มิใช่ เสียงใคร ช้างป่า ตัวใหญ่
ยืนกิน ใบไผ่ อยู่ใน ป่าไม้

ช่วงวันที่ ๑๙-๒๐-๒๑ ตุลาคม๒๕๕๔ ที่ผ่านมา พวกเรา เพื่อนเก่าประวัติศาสตร์ มศว.รุ่น ๒๓ โคจรมาพบกันอีกครั้ง เพื่อสร้างตำนาน เมื่อทุกคนรู้ว่านำ้ไหลหลากมาแต่ยังไม่ถึง กทม. สาวเจ๋ ผู้จัดการทัวร์ พา สาวเนว์ สาวหนึ่ง สี่สหายไปตลาดโรงเกลือ อ้อมมาด่านเกวียน เพื่อเอาใจตัวเองและเพื่อนๆทุกคน เพื่อซื้ออ่างน้ำพุ ให้ตัวเองที่ด่านเกวียน เพราะพวกเราได้มาใช้ที่บ้านกันแล้วในครั้งก่อน แต่สาวเจ๋ยังไม่ได้ซื้อมาใช้ที่ กทม.เลยเพราะทุกๆครั้งที่มาเพื่อนๆจะแย่งพื้นที่บนรถไปหมด มาครั้งนี้ดีจังเพื่อนๆมาน้อยคนเพราะกลัวน้ำท่วมบ้านตัวเอง โอกาสเหมาะทุกๆคนได้่ของติดมือจากด่านเกวียนมาบ้านทุกคน ที่แน่ๆ สาวหนึ่งผู้อนุรักษ์ช้างไทยได้ซื้อ แผ่นปูนหล่อรูปช้างโขลงใหญ่ สนนราคา ๒๘๐ บาท คนขายท้องแก่มากมีลูกน้อยหนึ่งคน จึงให้เงินทอนลูกน้อยของคนขายไป ๒๐ บาท นำมาติดผนังหน้าบ้านเมื่อกลับมาถึงบ้าน ชื่นชมบนผนังได้ประมาณ ๑ ชั่วโมงเศษๆ พอรุ่งเช้า เศษผงปูน ทรายกระจายลงมากองบนพื้นบ้านอย่างเรียบร้อย ผลคือคนที่หล่อรูปช้างไม่ได้ใส่ตะแกรงยึดปูนเวลาหล่อรูปช้าง ได้ประสบการณ์ไปอีกด้าน ว่าอย่าซื้อเครื่องปั้นมาประดับบนที่สูงๆ โชคดีนะที่ตอนมันตกลงมาเราไม่ได้นั่งอยู่ตรงนั้น

ดูซะ ก่อนที่มันจะตกลงมากองที่พื้นในเช้าวันที่ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๔

รุ่งขึ้นลุงโต้งผู้ใจดีพาพวกเรามาตลาดโรงเกลือเพื่อซื้อมุ้งเต้นท์ เราไปซื้อมากางนอนในคืนที่สองที่บ้านโคกสะอาด บ้านน้องรี เจ้าของรีสอร์ทรีเทริน ( ต้องกลับมาอีก )ได้บรรยากาศดีมาก ดูภาพสิ สาวเจ๋ สาวเนว์ สาวหนึ่ง หลานปัน เห็นบรรยากาศแล้วสุดยอดจริงๆ

ได้กินอาหารพื้นบ้านบุรีรัมย์ ของบ้านโคกสะอาด คือ เห็ดโคลนยำ เห็ดโคลนต้มยำแบบพื้นบ้านโดยฝีมือน้องรี สุดยอดจริงๆ แถมอาหารว่างด้วย มันเทียนต้มมันอร่อยอย่างไม่เคยได้กิน ที่ไหนเลยจึงเก็บมาฝากเพื่อนๆ โดยเฉพาะพี่ตุุุ๊กตาของเราที่ไม่ได้ไปเที่ยวในทริบนี้ ดูซะพี่ตุ๊กที่รักอร่อยจริงๆ

ดูสิพอซื้อของจากด่านเกวียนมาถึงบ้าน ก็ให้ลุงโต้งเปิดรถเอาของมาอวดกัน กางเต้นท์นอนเลยสาวเนว์ของเรา สาวเจ๋เอาไห น้ำพุมาอวด สาวหนึ่งเอาช้างปั้นมาโชว์เพื่อน โดยไม่รู้ว่าในอนาคตมันจะแตกสลายไปในพริบตาเสียแล้ว
ดูภาพสิสนุกจังตอนเอาของที่ซื้อมารื้อดูอวดกันนี่แหละ

หนีน้ำเหนือไหลหลากมาครั้งนี้คุ้มจริงๆขณะนั่งรถกลับมา กทม. ต้องกลับทาง จังหวัดปราจีนบุรี ก็ไม่วายแวะซื้อไม้กวาดข้างทางได้มาอีก ชะโงกดูข้างทางสองข้างทางน้ำเริ่มไหลหลากท่วมทุ่งนาแล้ว กว่าถึงบ้านก็บ่ายคล้อย
เพราะรถติดแล้ว คนทะยออยเข้ากรุงเทพ เมื่อกลับมาถึงกรุงเทพ ทุกคนต่างกลับบ้าน ไปขนของยกขึ้นที่สูงกันเพื่อรอน้ำไหลหลากเข้ากรุงในปีนี้ต่อไป