ทุกคนเกิดมาต้องมีครู ครูคนแรกคือ พ่อ แม่ สำหรับครูในระบบโรงเรียน คือ คุณครูที่ให้ความรู้ในการสอนในโรงเรียน วันนี้วันที่๑๖ มกราคม ๒๕๕๕ เวียนมาอีกครั้งหนึ่ง ครูธนพร ได้มาร่วมงานในวันครูเพื่อระลึกถึงพระคุณครูที่ล่วงลับไปแล้ว และที่อยู่ในทุกวันนี้ ได้ไปกราบคุณครูที่บ้านแถวบางกะปิมาเมื่อวันที่ ๑๕ มกราคม ได้ไปกับครอบครัวเพื่อแสดงความกตัญญุตาที่ท่านได้ประสิทธิประสาทวิชาให้แก่เรามา และในวันนี้ได้เข้าร่วมกิจกรรม ครูดีตามรอยพระผู้ทรงเป็นครูแห่งแผ่นดิน ที่สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จัดขึ้น
ครูทุกท่านที่ประกอบวิชาชีพอยู่ในทุกวันนี้ต่างสำนึกในพระมหากรุณาของพระมหากษัตริย์ไทยคือพ่อหลวงของปวงชนชาวไทย ต่างสืบทอดพระราชปณิธานของพระองค์ โดยการตั้งใจสอนศิษย์ด้วยการพูดจาสุภาพ วางตัวให้เหมาะสมกับการเป็นครู ทำตัวให้เป็นที่เคารพรักของศิษย์ มีวุฒิภาวะทางปัญญา ศึกษาหาความรู้ที่ทันสมัย นำมาถ่ายทอดกับเด็ก อดทนต่อถ้อยคำลองภูมิปัญญา ศึกษาหาความรู้ที่ทันสมัยมาถ่ายทอดกับลูกศิษย์ ให้ศิษย์ได้ทดลองจริงเรียนรู้อย่างแจ่มชัด ไม่ชักนำศิษย์ไปในทางเสื่อมเสียหาย ถ้าทำได้ก็ได้ชื่อว่า สนองพระราชปณิธาณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ของเรา
ขอให้คุณครูทุกท่าน มีศีล สมาธิ ปัญญา ตลอดกาล

คำขวัญวันครูปีนี้ ” บูชาครูแห่งแผ่นดิน จอมปราชญ์ศาสตร์ศิลป์ สยามินทร์ ภูมิพล “

ดังตัวอย่าง

เอิ๊ก เอิ๊ก แอ๊ก แอ๊ก ฟังดูไม่แปลก
ทายว่า เสียงใคร เสียงนี้ นั่นไง
มิใช่ เสียงใคร ช้างป่า ตัวใหญ่
ยืนกิน ใบไผ่ อยู่ใน ป่าไม้

ช่วงวันที่ ๑๙-๒๐-๒๑ ตุลาคม๒๕๕๔ ที่ผ่านมา พวกเรา เพื่อนเก่าประวัติศาสตร์ มศว.รุ่น ๒๓ โคจรมาพบกันอีกครั้ง เพื่อสร้างตำนาน เมื่อทุกคนรู้ว่านำ้ไหลหลากมาแต่ยังไม่ถึง กทม. สาวเจ๋ ผู้จัดการทัวร์ พา สาวเนว์ สาวหนึ่ง สี่สหายไปตลาดโรงเกลือ อ้อมมาด่านเกวียน เพื่อเอาใจตัวเองและเพื่อนๆทุกคน เพื่อซื้ออ่างน้ำพุ ให้ตัวเองที่ด่านเกวียน เพราะพวกเราได้มาใช้ที่บ้านกันแล้วในครั้งก่อน แต่สาวเจ๋ยังไม่ได้ซื้อมาใช้ที่ กทม.เลยเพราะทุกๆครั้งที่มาเพื่อนๆจะแย่งพื้นที่บนรถไปหมด มาครั้งนี้ดีจังเพื่อนๆมาน้อยคนเพราะกลัวน้ำท่วมบ้านตัวเอง โอกาสเหมาะทุกๆคนได้่ของติดมือจากด่านเกวียนมาบ้านทุกคน ที่แน่ๆ สาวหนึ่งผู้อนุรักษ์ช้างไทยได้ซื้อ แผ่นปูนหล่อรูปช้างโขลงใหญ่ สนนราคา ๒๘๐ บาท คนขายท้องแก่มากมีลูกน้อยหนึ่งคน จึงให้เงินทอนลูกน้อยของคนขายไป ๒๐ บาท นำมาติดผนังหน้าบ้านเมื่อกลับมาถึงบ้าน ชื่นชมบนผนังได้ประมาณ ๑ ชั่วโมงเศษๆ พอรุ่งเช้า เศษผงปูน ทรายกระจายลงมากองบนพื้นบ้านอย่างเรียบร้อย ผลคือคนที่หล่อรูปช้างไม่ได้ใส่ตะแกรงยึดปูนเวลาหล่อรูปช้าง ได้ประสบการณ์ไปอีกด้าน ว่าอย่าซื้อเครื่องปั้นมาประดับบนที่สูงๆ โชคดีนะที่ตอนมันตกลงมาเราไม่ได้นั่งอยู่ตรงนั้น

ดูซะ ก่อนที่มันจะตกลงมากองที่พื้นในเช้าวันที่ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๔

รุ่งขึ้นลุงโต้งผู้ใจดีพาพวกเรามาตลาดโรงเกลือเพื่อซื้อมุ้งเต้นท์ เราไปซื้อมากางนอนในคืนที่สองที่บ้านโคกสะอาด บ้านน้องรี เจ้าของรีสอร์ทรีเทริน ( ต้องกลับมาอีก )ได้บรรยากาศดีมาก ดูภาพสิ สาวเจ๋ สาวเนว์ สาวหนึ่ง หลานปัน เห็นบรรยากาศแล้วสุดยอดจริงๆ

ได้กินอาหารพื้นบ้านบุรีรัมย์ ของบ้านโคกสะอาด คือ เห็ดโคลนยำ เห็ดโคลนต้มยำแบบพื้นบ้านโดยฝีมือน้องรี สุดยอดจริงๆ แถมอาหารว่างด้วย มันเทียนต้มมันอร่อยอย่างไม่เคยได้กิน ที่ไหนเลยจึงเก็บมาฝากเพื่อนๆ โดยเฉพาะพี่ตุุุ๊กตาของเราที่ไม่ได้ไปเที่ยวในทริบนี้ ดูซะพี่ตุ๊กที่รักอร่อยจริงๆ

ดูสิพอซื้อของจากด่านเกวียนมาถึงบ้าน ก็ให้ลุงโต้งเปิดรถเอาของมาอวดกัน กางเต้นท์นอนเลยสาวเนว์ของเรา สาวเจ๋เอาไห น้ำพุมาอวด สาวหนึ่งเอาช้างปั้นมาโชว์เพื่อน โดยไม่รู้ว่าในอนาคตมันจะแตกสลายไปในพริบตาเสียแล้ว
ดูภาพสิสนุกจังตอนเอาของที่ซื้อมารื้อดูอวดกันนี่แหละ

หนีน้ำเหนือไหลหลากมาครั้งนี้คุ้มจริงๆขณะนั่งรถกลับมา กทม. ต้องกลับทาง จังหวัดปราจีนบุรี ก็ไม่วายแวะซื้อไม้กวาดข้างทางได้มาอีก ชะโงกดูข้างทางสองข้างทางน้ำเริ่มไหลหลากท่วมทุ่งนาแล้ว กว่าถึงบ้านก็บ่ายคล้อย
เพราะรถติดแล้ว คนทะยออยเข้ากรุงเทพ เมื่อกลับมาถึงกรุงเทพ ทุกคนต่างกลับบ้าน ไปขนของยกขึ้นที่สูงกันเพื่อรอน้ำไหลหลากเข้ากรุงในปีนี้ต่อไป

บ้านพักของเราที่ไก้แบ้ เราสงสัยจึงสอบถามเจ้าของที่พักว่า คำว่าไก่แบ้ มีความหมายว่าอย่างไร เจ้าของที่พักชื่อว่า พี่เพ็ญ บอกว่า มาจากปลากาแบ้ เป็นปลาตัวใหญ่แบน เราคิดถึงปลาเก๋า ในพิพิธภัณท์สัตว์น้ำบางแสนมีอยู่ตัวหนึ่งที่เห็นมานานไปกี่ครั้งๆก็เจอยังอยู่ ก็จินตนาการว่าคงตัวโตๆเท่านั้นเอง
เมื่อเวลากลางคืน เรามีกิจกรรม สังสรรค์ และรุ่งเช้าคณะของพวกเราได้เล่นน้ำทะเลและพัีกผ่อน เก็บภาพสวยของทะเล และกิจกรรมที่แต่ละคนประทับใจกัน สังเกตดูว่าใบหน้าของน้องๆทุกคนล้วนแต่เปื้อนไปด้วยลอยยิ้ม ดวงตาแวววาวด้วยประกายแห่งความสุข
คณะครูและบุคลากรทางการศึกษาของโรงเรียน ขอขอบพระคุณ ท่านผู้อำนวยการบุญเลิศ ศิลาโคตร ที่บำรุงขวัญและกำลังใจพวกเราอย่างดียิ่ง

<

เตรียมตัวลงเรือ มีการติดดอกไม้คือ ผู้ที่เป็นคุณแม่เขาจะติดดอกมะลิให้ ผู้ที่ยังไม่เป็นคุณแม่เขาจะติดดอกกล้วยไม้ให้

ขณะที่รอเวลาเรือแกรนด์เพิร์ล ล่องแม่น้ำเจ้าพระยาอออกประมาณหนึ่งทุ่ม ที่ท่านำ้ของโรงแรมริเวอร์ซิตี้ฝนตกลงมาพอดี แม่น้ำเจ้าพระยาในวันนี้เป็นสีปูนแดง เพราะเป็นหน้าน้ำเหนือหลาก คลื่นลมค่อนข้างแรง ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยเมฆฝน เราจึงนั่งชม แม่น้ำเจ้าพระยาไม่ได้ต้องเข้ามา นั่งฟังเพลงในร้านอาหาร ของทางโรงแรมเพื่อรอลงเรือ ก็ได้บรรยากาศที่โรแมนติกไปอีกแบบ เพื่อนร่วมเดินทางในครั้งนี้ประมาณ ๔๐๐ คนได้ มีทั้งคนไทย ต่างชาติ แต่เท่าที่สังเกตดู มีครอบครัวเดี่ยวมากว่า ครอบครัวใหญ่แบบบ้านเราไม่มีเลย
เมื่อเรือเข้ามาจอดท่า ผู้คนเริ่มทยอยลงเรือ เรือลำใหญ่มาก เด็กๆวัยรุ่นนิยมเดินขึ้นบนดาดฟ้า เราต้องคอยดูแลคุณแม่ผู้สูงวัยทั้งสามท่านก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ

มีเรือเอี้ยมจุ๊นรับผู้โดยสารต่างชาติ ล่องชมเจ้าพระยา และรับส่งผู้โดยสารระหว่างโรงแรมริมแม่น้ำแต่ละฝั่งไปมา ดูได้บรรยากาศเหมือนวิถีชีวิตไทยๆ ในยุคก่อนดีจังทำให้นึกถึงบรรยากาศเรือแจว ในสมัยวังหลังกับวังหน้าหรือวัดพระแก้วในยุคก่อนๆ นั่งดูสักพักก็มีเรือหางยาว เรือลากจูงบรรทุกสินค้าแล่นมาเป็นสายๆ ได้นั่งชมเรือเจ้าพระยาปรินเซสลำใหญ่โตมากดูแล้วตื่นตาตื่นใจจัง เพราะเคยดูแต่เรือในคลองสำโรง มันเล็กมากต่างกันเป็นร้อยเท่า ทำให้เราอดที่จะตื่นเต้นไม่หาย
เมื่อได้ลงมาในเรือ จะมีการกล่าวต้อนรับพวกเราด้วยภาษาต่างชาติหลายภาษา รวมทั้งภาษาไทยด้วย เพราะมีชาวต่างชาติมาหลายคณะ ผู้จัดจะถ่ายรูปให้เป็นที่ระลึกทุกๆคณะที่มาแต่เก็บสตางค์

ภายในเรือมีอาหารที่เราต้องไปตักมากินเองที่เรียกว่า บุฟเฟ่ อาหารอร่อยดีบางอย่าง ที่เป็นอาหารนานาชาติตามแต่จะเลือกกิน
มีการแสดงรำไทยให้ดู แต่น่าเสียดายที่ไม่มีเวทียกสูงทำให้มองไม่ชัด
เรือแล่นออกจากท่าไปและกลับใช้เวลาประมาณ ๑ ชั่วโมงเศษ ได้ดู ได้ชมริมฝั่งเจ้าพระยา ไม่นานเพราะฝนตกเราต้องอยู่แต่ในห้องที่ติดแอร์ และ กินอาหารร่วมกันในครอบครัว ได้ฟังเพลง กับชมการแสดง สำหรับเด็กวัยรุ่นของเรา มีโอ๋ยและเพื่อนสาว เอวล์ แครอท
บูม วัยรุ่นทั้งนั้นขึ้นไปชมบรรยากาศบนดาษฟ้าเรือ สอบถามได้ความว่าดีมากบรรยากาศฟ้าหลังฝน สดใส สะอาด ชื่นใจอย่างยิ่ง

พวกเราได้นั่งสนทนากันในเรือสำราญลำนี้ ได้พวกปะผู้คนมากหน้า ได้ชมบรรยากาศริมแม่นำ้เจ้าพระยาเรือแล่นไปถึงบุคโล สะพานกรุงเทพ
แต่ผ่านออกไปไม่ได้ เนื่องจากน้ำขึ้นสูงเกรงว่าเรือจะชนสะพาน คนขับไม่ไปต่อ ต้องวกเรือกลับไปที่เดิมที่เรา ทำให้ชมบรรยากาศสองฝั่งเจ้าพระยาได้เพียงเท่านี้ก็ขึนฝั่งประมาณ สองทุ่มเศษเราก็ขึ้นจากเรือแยกย้ายกันกลับบ้าน

นับว่าวันแม่ปีนี้เราทำให้คุณแม่ของแต่ละท่านมีความสุข พวกเราก็ได้กุศลและเจริญรุ่งเรือง มีความสุขใจที่ทำให้ท่านสุขใจ มีความสุขกันทั่วหน้า

ต้องขอขอบพระคุณ ผู้อำนวยการ ปรีชา ลอยแก้ว ผู้อำนวยการชำนาญการพิเศษ ของโรงเรียนรัตนโกสินทร์๙ ที่ท่านมีวิสัยทัศน์กว้างไกล ในการพัฒนา สมองทั้งซีกซ้าย และซีกขวาไปพร้อมๆกัน โดยการเปิดอบรมนักเรียน ในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ให้มีจินตนาการและความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ ด้วยงานศิลปะ

งานนี้มี ศึกษานิเทศก์ สพป.สป.๒ คือ อาจารย์สนั่น แก้วนุช ได้ให้ความรู้แก่นักเรียน ด้านเทคนิคการจับดินสอขั้นพื้นฐาน ในการใช้วาดภาพด้วยข้อมือ ท่านได้ให้ความรู้แก่นักเรียนว่า การทำงานศิลปะจะต้องมีแรงบันดาลใจ คือ ความอยากที่จะทำ การใช้เทคนิควิธีการนำวัสดุรอบๆกายมาประยุกต์ใช้ กับงานศิลปะ ท่านถ่ายทอดให้นักเรียนฟังด้วยอารมณ์ขำขัน ประกอบจินตานการของผู้เรียนได้ผสมกลมกลืนกันอย่างยอดเยี่ยมจริงๆ ยากที่จะบรรยายตรงนี้ ต้องมาดูเอง

อาจารย์ชวลา ศาลิโกเศศ ศึกษานิเทศก์ สพป.สป.๒ เช่นเดียวกันท่านถ่ายทอดวิธีการ เทคนิคการวาดภาพด้วยสีนำ้ผสมด้วยสีชอล์ค ร่วมกับการเล่านิทานประกอบการวาดภาพ ของ คุณครูธนพร ชื่นชม ครูโรงเรียนสุเหร่าบางปลา ที่มาสร้างสีสัน ด้วยนิทานเพิ่มจินตนาการให้นักเรียนในการคิดภาพประกอบการวาด ด้วยเทคนิคสีน้ำ ผสมด้วยสืชอล์คของ อาจารย์ชวลา

-866″ />

สำหรับฐาน เทคนิคการใช้วัสดุรอบกาย ที่มีครูธันยบูรณ์ ชื่นชม กับ อาจารย์สนั่น แก้วนุช ให้ความรู้และเทคนิค การใช้กระดาษแข็ง หลอดกาแฟ สำลีพันปลายไม้มาสร้างภาพตามจินตนาการ ได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ คือ ท่านทั้งสองได้ ใช้เครื่องเป่าลม มาพ่นสีที่นักเรียนหยดลงไปและนักเรียนลงมือปฏิบัติจริงกัน ผลงานออกมาสร้างสรรค์ ตามแบบศิลปะสมัยใหม่มากจริงๆ

จากการผสมผสาน วิชาการ เทคนิค นิทานสร้างสรรค์ ของวิทยากรทั้ง ๔ ท่าน ในวันที่ ๒๐ กรกฏาคม ๒๕๕๔ ที่ผ่านมานี้
ณ ศูนย์ศิลปะ โรงเรียนรัตนโกสินทร์ ๙ ในวันนี้ นับว่าเป็นบุญกุศล อย่างยิ่ง ที่วิทยากรทั้ง ๔ ท่านได้ร่วมกันให้แก่เยาวชนของชาติไทยในวันนี้ ขอให้ท่านทั้งผู้ที่คิดริเริ่มโครงการดีๆอย่างวันนี้ และผู้ที่เกี่ยวข้องทุกๆท่าน ได้รับกุศลและสิ่งดีๆตามที่คิดหวังทุกประการ ที่มาร่วมสร้างจินตนาการให้เยาวชนไทย ในโรงเรียนนี้ สาธุ สาธุ สาธุ