สวัสดีค่ะ   ครูธนพร   มีความสนใจในเรื่องการศึกษาพระธรรม หรือ ธรรมพื้นฐานที่เยาวชนไทยควรรู้  จึงได้ศึกษาและฝึกการเรียนรู้ในการฝึกจิตและฝึกสมาธิแบบอาณาปานสติ จากท่านอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญทางด้านนี้   ได้เรียนรู้ด้วยตนเองจากการอ่านหนังสือธรรม  จากนักปฏิบัติหลายท่านและจากพระอาจารย์ผู้ปฏิบัติด้วย

มีความสนใจในงานเขียนหนังสือสำหรับเด็ก
ใช้เวลาว่างในการอ่านหนังสือธรรม และ ดูสารคดี

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

บันทึกเหตุการณ์ในเ้ดือน มกราคม ๒๕๕๔

หลังจาก วันที่ ๑๖  มกราคม ๒๕๕๔  เป็นต้นมา ฉันปฏิญาณตนว่า  จะตั้งใจสอนเด็ก อย่างเมตตา  กรุณา  และจะฝึกฝนเด็กวัยประถมศึกษา   อย่างเต็มที่ เต็มใจ และเต็มเวลา …แต่วันที่ ๑๗ มกราคม  ตบะของฉันก็แตก   เช้าวันนี้ ฉันช่วยน้องจ๋อม ดูแลเด็กเข้าแถวเคารพธงชาติปฏิบัติกิจกรรมเวลาเช้า….แต่เด็กชายแมนก็ทำให้ดิฉันเสียศีลก็ว่าได้    ฉันให้นักเรียนเดินแถวเข้ามาเรียนในห้องเรียน  แต่เด็กชายแมน  เดินไปก็ใช้ไม้ตีเพื่อนไป  ฉันบอกให้หยุด สี่ครั้ง พร้อมวิ่งมาดุ  แมนก็ไม่หยุดยังแสดงพฤติกรรมเหมือนเดิม   ฉันบอกพร้อมเดินไปใช้มือตีที่ไหล่ ๓ ครั้ง   เด็กชายแมนหันมายกมือกำหมัดจะชกครู    และกล่าวคำไม่สุภาพใส่ฉัน    ฉันบอกให้หยุด…หยุด…แมนก็ใส่อารมณ์และเดินเข้าห้อง ไม่ยอมฟังครู……ฉันรออยู่ ๒ ชั่วโมงเศษ ให้เด็กชายแมนสงบอารมณ์  จึงเข้าไปกอดแมนและว่าทำอย่างนี้ผิดไหม    แมนยอมรับและขอโทษครู…..ฉันไม่รู้สึกเสียใจเลยที่แมนทำอย่างนี้……เพราะจากประสบการณ์และติดตามพฤติกรรมแมนมานาน….รู้ว่าการที่แมนเล่นเกมคอมพิวเตอร์มากๆ …..จะติดและ มีความก้าวร้าว…..เพราะเด็กชายแมนจะรีบเข้าห้องไปเรียนคอมพิวเตอร์ในเวลานั้น   เขาจึงรีบเดินโดยไม่สนใจ ระเบียบวินัยที่โรงเรียนกำหนดไว้ …..และแม้แต่ครูเรียกมาลงโทษ….เขาก็เกิดอารมณ์โกรธ….จนลืม บาปบุญ คุณโทษ…….ที่จะทำร้ายร่างกายครู…..นี่แหล่ะเป็นปัญหาที่ท้าท้ายให้ครูธนพร…  จะศึกษาเด็กชายแมน และทำการแก้ไขพฤติกรรมของเขา  ด้วยความเมตตา  โดยตั้งใจว่าจะใช้พระคุณ    แก้ไขปัญหาของแมนให้สำเร็จ ที่สำคัญ คือ ไม่อยากให้เขาสร้างเวรกรรมที่ไม่ดีแก่ตนเองตลอดไป  เพราะการคิดและทำร้ายครู ที่สั่งสอนมาด้วยจิตที่เมตตาเขาตลอดมา จะสร้างกรรมที่ไม่ดีติดตัวแมนไป….ตลอดกาล    ………..ขอกำลังใจและข้อแนะนำจากแฟนๆ ด้วยนะคะ……ยินดีรับคำแนะนำ….
www. ครูธนพร.com

วันพฤหัสบดี ที่ ๒๐ มกราคม ๒๕๕๔   เช้านี้เข้าแถวเคารพธงชาติและมีกิจกรรมหน้าเสาธง   ดิฉันขันอาสาครูกชพร
เพื่อขออบรมนักเรียนเอง เพื่อจะสังเกตพฤติกรรม  เด็กชายแมน ว่าจะมีท่าทีอย่างไรอีก   เขายังคงแต่งกายไม่เรียบร้อยมาโรงเรียนเหมือนท่าทางจะ (กวนอารมณ์ ) ครูธนพร  ที่จะต้องตรวจในช่วงนี้ทุกวัน…  ครูธนพร  ก็ไม่มองเขา  ไม่พูดอะไรทั้งสิ้น  ใช้แอบดูตอนแมนเผลอเท่านั้น  แต่เรียกเด็กคนอื่นๆที่แต่งกายไม่เีรียบร้อยออกมาตักเตือน    แต่ปรากฏสิ่งที่เราคิดไม่ถึง  คือ   แมนเดินออกมารับผิด   ดิฉันจึงพูดตักเตือนโดยรวมไม่เจาะจงใคร….ทุกอย่างสงบไปหนึ่งเพลา….
บ่ายสองโมงครึ่งเศษ  วันนี้มีการซ้อมนักกีฬาในงานกีฬาสีที่จะถึงนี้  แมนเล่นในกลุ่มด้วย เป็นกีฬาวอลเล่ย์บอล
หน้าห้องที่ดิฉันสอนพอดี    ดิฉันลองเดินเข้าไปดู….เด็กหลายคนร้องทักว่า  ” ครู…ระวังโดนลูกบอลนะ …..” ดิฉันเข้าไปใกล้ถาวแมนว่าเธอเล่นเป็นหรือ…. สิ่งที่ไม่คาดฝันกับหูของดิฉันคือ  เด็กชายแมนพูดว่า    ” เล่นไหมครับครู ” …..
น้ำเสียง….ท่าที…ท่าทาง …ตรงกันข้ามกับพฤติกรรมที่เขาจะทำร้ายครูธนพร  ในวันนั้นไม่มีเลย…แววตาดูอ่อนหวาน
ใสซื่่อ…ความก้าวร้าวไม่มีให้เห็นเลย…..
ทำให้คิดว่่า…..เด็กถ้าเราไม่บังคับเขา    เขาอย่างจะแสดงออกนอกกฎระเบียบบ้างในบางโอกาส   บางครั้งครูต้อง
แกล้งทำตาบอดสักข้าง หรือบางทีก็บอดในสถานการณ์นั้นไปเลยทั้งวัน….คิดว่าต้องทนให้ได้แต่ถ้าหนักมาก  จนเราเดือดร้อน  เด็กข้างเคียงเดือดร้อน  แบบครั้งนี้ ครูธนพร ก็คิดว่าคุ้ม…แต่ต้องรอเวลาเจ็บในใจที่จะต้องคิดหาทางแก้หลายวัน….รอนานไป….แต่การรอมาในครั้งนี้ กับเด็กชายแมน  ถือว่าคุ้ม…..บางครั้ง ระเบียบวินัยบางข้อที่โรงเรียนตั้งไว้ก็จะใช้กับนักเรียนได้ไม่ทุกคน…  แม้แต่ผู้ใหญ่บางคนก็นำมาใช้ไม่ได้ครบทุกคน  อาจเป็นเพราะอาวุโสทางวัยวุฒิ      อาวุโสทางคุณวุฒิ   อาวุโสเพราะอยู่นานจนเป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่….ก็สุดแล้วแต่เวรกรรมจะนำพา……โชคดีที่ลูกศิษย์คนนี้มีสำนึก….ดิฉันหายทุกข์ใจแล้วแต่กลับตรงกันข้าม  ที่รู้สึกสุขใจอิ่มใจที่พฤติกรรมของเด็กคนนี้เป็นแบบนี้ เพราะดิฉันได้ชี้แจงทุกพฤติกรรมที่เขาทำกับครู  และเข้าไปกอดเขา  ดิฉันสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของแมนได้อย่างชัดเจนว่า เด็กคนนี้ขาดความอบอุ่น….ทุกเย็นต้องรอพ่อแม่ทำงานกว่าจะกลับก็มืดค่ำ  เขาต้องอยู่ลำพังกับเด็กๆในซอยเดียวกันในบ้านเช่า…..
และถ้าครูธนพร  ยังเป็นปฏิปักษ์กับเขาอีก..และเมื่อมีปัญหาวันใดเขาจะหาใครได้  ถ้าไม่ใช่ครู……ดิฉันคิดว่าต่อไปนี้ทุกวันจะตามพฤติกรรมของแมน อีกสักพักเพื่อดูว่าเขาจะเป็นอย่างไร…โดยเฉพาะการแต่งกาย    ท่าทางการเดิน    วาจาที่ใช้กับครู    ดิฉันจะพูดคุยกับแมนอีกสักพัก
ขอกำลังใจด้วยนะคะ……เพื่อจะสร้างกุศลให้กับโลกใบนี้บ้าง

www. ครูธนพร.com