เมื่อเรือเฟอรี่พาคณะของพวกเราขึ้นถึงเกาะช้าง มีรถตู้ของรีสอร์ทไก่แบ้ฮัทมารับพวกเรา ใช้เวลาเดินทางจากท่าเรือประมาณ ๔๐ นาที รถตู้พาเราไปที่พักทีแรกเข้าใจว่า รถวิ่งตามปกติเหมือนวิ่งบนพื้นที่ราบ แต่พอนั่งได้สักพักได้ใจจริงๆ รถวิ่งวนขึ้นบนเกาะ สองข้างทางมีภาพทิวทัศน์ให้เราดูจริงๆ มีบ้านพัก รีสอร์ท โรงแรม สองข้างทางมีสัญลักษณ์ของช้าง คือรูปปั้นช้างตั้งอยู่ประดับรีสอร์ท โรงแรม มีแหล่งท่องเที่ยวที่ขายบริการให้ต่างชาติ และคนไทยที่มาเที่ยวในยามราตรี รถวิ่งวนจนทุกคนปรับตัวไม่ได้ เกิดอาการเวียนหัวกันไปตามๆปกติ จากการเมาเรือและมาเมาต่อจากรถวนขึ้นยอดเกาะช้าง กว่าจะถึงที่พักใช้เวลา ประมาณ ๑ ชั่วโมง ช่วงนี้ฝนตกบนเกาะมาหลายวันแล้ว เราจึงได้เห็นดินบนเขาไหลลงมากับน้ำมากมายเป็นลำธารเล็กๆ ดินภูเขาสีแดงไหลลงทะเลทำให้น้ำทะเลไม่น่าลงเล่น เมื่อมาถึงที่พัก ไก่แบ้รีสอร์ท บ้านพักติดทะเล เป็นบ้านหลังเล็กๆ เราพักกันบ้านละ ๒ คน เรานอนกับคู่เก่าที่เราผูกขาดถ้าเขาไม่พาลูกชายของเขา มาเราก็จะนอนกับ ครูอุษา สาวสองล้านปีของฉัน ขาดกันไม่ได้ ไม่รู้ว่าใครจะไปก่อนกัน

บ้านพักของเราที่ไก้แบ้ เราสงสัยจึงสอบถามเจ้าของที่พักว่า คำว่าไก่แบ้ มีความหมายว่าอย่างไร เจ้าของที่พักชื่อว่า พี่เพ็ญ บอกว่า มาจากปลากาแบ้ เป็นปลาตัวใหญ่แบน เราคิดถึงปลาเก๋า ในพิพิธภัณท์สัตว์น้ำบางแสนมีอยู่ตัวหนึ่งที่เห็นมานานไปกี่ครั้งๆก็เจอยังอยู่ ก็จินตนาการว่าคงตัวโตๆเท่านั้นเอง
เมื่อเวลากลางคืน เรามีกิจกรรม สังสรรค์ และรุ่งเช้าคณะของพวกเราได้เล่นน้ำทะเลและพัีกผ่อน เก็บภาพสวยของทะเล และกิจกรรมที่แต่ละคนประทับใจกัน สังเกตดูว่าใบหน้าของน้องๆทุกคนล้วนแต่เปื้อนไปด้วยลอยยิ้ม ดวงตาแวววาวด้วยประกายแห่งความสุข
คณะครูและบุคลากรทางการศึกษาของโรงเรียน ขอขอบพระคุณ ท่านผู้อำนวยการบุญเลิศ ศิลาโคตร ที่บำรุงขวัญและกำลังใจพวกเราอย่างดียิ่ง

<