ช่วงวันที่ ๑๙-๒๐-๒๑ ตุลาคม๒๕๕๔ ที่ผ่านมา พวกเรา เพื่อนเก่าประวัติศาสตร์ มศว.รุ่น ๒๓ โคจรมาพบกันอีกครั้ง เพื่อสร้างตำนาน เมื่อทุกคนรู้ว่านำ้ไหลหลากมาแต่ยังไม่ถึง กทม. สาวเจ๋ ผู้จัดการทัวร์ พา สาวเนว์ สาวหนึ่ง สี่สหายไปตลาดโรงเกลือ อ้อมมาด่านเกวียน เพื่อเอาใจตัวเองและเพื่อนๆทุกคน เพื่อซื้ออ่างน้ำพุ ให้ตัวเองที่ด่านเกวียน เพราะพวกเราได้มาใช้ที่บ้านกันแล้วในครั้งก่อน แต่สาวเจ๋ยังไม่ได้ซื้อมาใช้ที่ กทม.เลยเพราะทุกๆครั้งที่มาเพื่อนๆจะแย่งพื้นที่บนรถไปหมด มาครั้งนี้ดีจังเพื่อนๆมาน้อยคนเพราะกลัวน้ำท่วมบ้านตัวเอง โอกาสเหมาะทุกๆคนได้่ของติดมือจากด่านเกวียนมาบ้านทุกคน ที่แน่ๆ สาวหนึ่งผู้อนุรักษ์ช้างไทยได้ซื้อ แผ่นปูนหล่อรูปช้างโขลงใหญ่ สนนราคา ๒๘๐ บาท คนขายท้องแก่มากมีลูกน้อยหนึ่งคน จึงให้เงินทอนลูกน้อยของคนขายไป ๒๐ บาท นำมาติดผนังหน้าบ้านเมื่อกลับมาถึงบ้าน ชื่นชมบนผนังได้ประมาณ ๑ ชั่วโมงเศษๆ พอรุ่งเช้า เศษผงปูน ทรายกระจายลงมากองบนพื้นบ้านอย่างเรียบร้อย ผลคือคนที่หล่อรูปช้างไม่ได้ใส่ตะแกรงยึดปูนเวลาหล่อรูปช้าง ได้ประสบการณ์ไปอีกด้าน ว่าอย่าซื้อเครื่องปั้นมาประดับบนที่สูงๆ โชคดีนะที่ตอนมันตกลงมาเราไม่ได้นั่งอยู่ตรงนั้น

ดูซะ ก่อนที่มันจะตกลงมากองที่พื้นในเช้าวันที่ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๔

รุ่งขึ้นลุงโต้งผู้ใจดีพาพวกเรามาตลาดโรงเกลือเพื่อซื้อมุ้งเต้นท์ เราไปซื้อมากางนอนในคืนที่สองที่บ้านโคกสะอาด บ้านน้องรี เจ้าของรีสอร์ทรีเทริน ( ต้องกลับมาอีก )ได้บรรยากาศดีมาก ดูภาพสิ สาวเจ๋ สาวเนว์ สาวหนึ่ง หลานปัน เห็นบรรยากาศแล้วสุดยอดจริงๆ

ได้กินอาหารพื้นบ้านบุรีรัมย์ ของบ้านโคกสะอาด คือ เห็ดโคลนยำ เห็ดโคลนต้มยำแบบพื้นบ้านโดยฝีมือน้องรี สุดยอดจริงๆ แถมอาหารว่างด้วย มันเทียนต้มมันอร่อยอย่างไม่เคยได้กิน ที่ไหนเลยจึงเก็บมาฝากเพื่อนๆ โดยเฉพาะพี่ตุุุ๊กตาของเราที่ไม่ได้ไปเที่ยวในทริบนี้ ดูซะพี่ตุ๊กที่รักอร่อยจริงๆ

ดูสิพอซื้อของจากด่านเกวียนมาถึงบ้าน ก็ให้ลุงโต้งเปิดรถเอาของมาอวดกัน กางเต้นท์นอนเลยสาวเนว์ของเรา สาวเจ๋เอาไห น้ำพุมาอวด สาวหนึ่งเอาช้างปั้นมาโชว์เพื่อน โดยไม่รู้ว่าในอนาคตมันจะแตกสลายไปในพริบตาเสียแล้ว
ดูภาพสิสนุกจังตอนเอาของที่ซื้อมารื้อดูอวดกันนี่แหละ

หนีน้ำเหนือไหลหลากมาครั้งนี้คุ้มจริงๆขณะนั่งรถกลับมา กทม. ต้องกลับทาง จังหวัดปราจีนบุรี ก็ไม่วายแวะซื้อไม้กวาดข้างทางได้มาอีก ชะโงกดูข้างทางสองข้างทางน้ำเริ่มไหลหลากท่วมทุ่งนาแล้ว กว่าถึงบ้านก็บ่ายคล้อย
เพราะรถติดแล้ว คนทะยออยเข้ากรุงเทพ เมื่อกลับมาถึงกรุงเทพ ทุกคนต่างกลับบ้าน ไปขนของยกขึ้นที่สูงกันเพื่อรอน้ำไหลหลากเข้ากรุงในปีนี้ต่อไป